Teatralne serce Polski znów biło w Stoczku Łukowskim!
Barwny korowód, prowadzony przez uczniów Zespołu Oświatowego, uczestników Warsztatów Terapii Zajęciowej i przedstawicieli władz, przemaszerował ulicami, by ogłosić:
„Teatr wraca do miasta!”
I wrócił – silniejszy, piękniejszy, prawdziwszy niż kiedykolwiek.
10 zespołów teatralnych z całej Polski przywiozło opowieści utkane z pamięci, tradycji i codzienności.
To teatr serca. Teatr wspólnoty. Teatr, który wzrusza i łączy.
Wydarzenie objęte zostało honorowym patronatem:
– Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
– Wojewody Lubelskiego Krzysztofa Komorskiego
– Marszałka Województwa Jarosława Stawiarskiego
– Starosty Łukowskiego Dariusza Szustka
– Burmistrza Miasta Stoczek Łukowski Marcina Sentkiewicza
Wśród naszych gości nie zabrakło znamienitych osób:
Senator Stanisław Gogacz, Starosta Dariusz Szustek, Członek Zarządu Powiatu Sławomir Rzymowski, Burmistrz Marcin Sentkiewicz, Przewodniczący Rady Miasta Krzysztof Szczepańczyk, Radni, Dyrektorzy jednostek, mieszkańcy i przyjaciele kultury.
Dziękujemy za obecność – Wasze wsparcie tworzy ten Sejmik.
Komisja Artystyczna – prawdziwi przewodnicy duchowi teatru wiejskiego:
– prof. Lech Śliwonik – serce Sejmiku
– prof. dr hab. Bożena Sochacka – uważna i wspierająca
– dr hab. Katarzyna Smyk – mistrzyni tradycji i analizy
Ich słowa inspirowały, ich refleksje budowały. To był dialog – nie ocena.
Poza sceną też tętniło życie!
Wystawy kolekcjonerskie, rozmowy o kulturze, spotkania w kuluarach – tu też działo się dobro.
A na finał – prawdziwa uczta!
Koncert muzyki filmowej w wykonaniu Stoczkowskiej Strażackiej Orkiestry Dętej pod batutą Dariusza Kaczmarskiego wzruszył nas do głębi. Kino przeniesione w dźwięki – i serca.
Dziękujemy naszym Patronom Medialnym, którzy nieśli wieść o Sejmiku poza granice miasta i województwa: TVP3 Lublin, Radio Plus Lublin, Radio Lublin, Master TV, Łuków TV, Dziennik Wschodni, Tygodnik Siedlecki, kwartalnik „SCENA”.
Dziękujemy Aleksandra Stradczuk, Maja Mularczyk oraz Przemysław Chomacki za wasze zaangażowanie i pomoc. Naszym seniorkom, które piekły koguty i czuwały w kuluarach.
I jeszcze on – KOGUT!
Niebanalny, folkowy, czujny.
Był na afiszu, w dekoracjach, w duszach.
Kogut sejmikowy – strażnik tradycji, patron śmiechu i refleksji.
Jego pianie wciąż w nas brzmi. I brzmieć jeszcze długo będzie.
Do zobaczenia za rok – na kolejnym Sejmiku,
gdzie każde słowo ma korzenie, a każda emocja – skrzydła.
